Pranie pieniędzy – czym jest przestępstwo z art. 299 k.k.?

Nielegalne środki w legalnym obrocie – istota procederu prania pieniędzy

Pranie pieniędzy jest jednym z najpoważniejszych zagrożeń dla bezpieczeństwa obrotu gospodarczego. Zjawisko to pierwotnie kojarzone było przede wszystkim z działalnością zorganizowanych grup przestępczych, zwłaszcza z handlem narkotykami. Z czasem stało się jednak jasne, że problem dotyczy praktycznie każdej działalności przestępczej, która generuje korzyści majątkowe.

Celem sprawców jest nadanie pozorów legalności środkom pochodzącym z przestępstwa, tak aby możliwe było ich wykorzystanie w gospodarce bez ryzyka wykrycia ich źródła.

Obecnie przestępstwo prania pieniędzy zostało uregulowane w art. 299 Kodeksu karnego. W przeciwieństwie do pierwotnych regulacji nie ogranicza się ono do określonych kategorii przestępstw. Podstawą odpowiedzialności może być każdy czyn zabroniony, który przyniósł sprawcy korzyść majątkową.

Przedmiot ochrony 

Podstawowym dobrem chronionym przez art. 299 k.k. jest prawidłowe funkcjonowanie obrotu gospodarczego.

Pranie pieniędzy zaburza zasady uczciwej konkurencji. Przedsiębiorca wykorzystujący środki pochodzące z przestępstwa może uzyskać przewagę nad podmiotami działającymi zgodnie z prawem. Nielegalny kapitał może być wykorzystywany do finansowania działalności gospodarczej, zakupu nieruchomości, inwestycji czy przejmowania legalnych przedsiębiorstw.

Drugim chronionym dobrem jest prawidłowe funkcjonowanie wymiar sprawiedliwości. Sprawca przestępstwa stypizowanego w art. 299 k.k. często podejmuje działania, które utrudniają organom ścigania ustalenie:

  • skąd pochodzą środki,
  • gdzie się znajdują,
  • kto jest ich rzeczywistym właścicielem,
  • czy powinny zostać zabezpieczone lub objęte przepadkiem.

W określonych sytuacjach ochronie podlega również mienie, szczególnie gdy środki pochodzą z przestępstw przeciwko mieniu 

Przedmiot przestępstwa

Przedmiotem czynności wykonawczej mogą być różnego rodzaju wartości majątkowe, w szczególności:

  • środki płatnicze
  • instrumenty finansowe
  • papiery wartościowe
  • wartości dewizowe
  • prawa majątkowe
  • ruchomości
  • nieruchomości

Oznacza to, że pranie pieniędzy nie musi dotyczyć wyłącznie gotówki

Przykładem może być:

  • zakup mieszkania za środki pochodzące z oszustwa
  • przekazanie udziałów w spółce w celu ukrycia rzeczywistego właściciela
  • inwestowanie pieniędzy pochodzących z przestępstwa w legalny biznes
  • transfer środków między rachunkami bankowymi, tak aby zmylić organy ścigania co do pochodzenia środków

Istotne znaczenie dla zrozumienia ww. przepisu ma jego fragment, wskazujący karalne czynności odnoszące się do przedmiotów wartości majątkowych związanych z popełnieniem czynu zabronionego: 

  • przyjmuje
  • posiada 
  • używa
  • przekazuje lub wywozi za granicę
  • ukrywa
  • dokonuje ich transferu lub konwersji 
  • pomaga do przenoszenia ich własności lub posiadania albo 
  • podejmuje inne czynności, które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku
Pochodzenie majątku związane z popełnieniem czynu zabronionego

Jednym z najważniejszych elementów przestępstwa z art. 299 k.k. jest pochodzenie majątku z czynu zabronionego.

Nie chodzi tutaj wyłącznie o bezpośredni efekt przestępstwa a o wszelkie czynności podejmowane w odniesieniu do wartości uzyskanych z czynu pierwotnego i to bez znaczenia czy są to pierwsze czynności podejmowane wobec przedmiotu czynu, czy kolejne

Przykładowo:

Sprawca dokonuje oszustwa i otrzymuje 500 tys. zł. Następnie kupuje za te pieniądze nieruchomość, którą później sprzedaje. Środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości nadal mogą być traktowane jako związane z pierwotnym czynem zabronionym.

Pojęcie „korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego” obejmuje więc nie tylko pierwotnie uzyskane wartości, ale również wartości powstałe w wyniku dalszych operacji na tym majątku.

Co z przestępstwem pierwotnym?

Czy do pociągnięcia do odpowiedzialności za przestępstwo stypizowane w art. 299 k.k. sprawca musi być skazany prawomocnie za przestępstwo bazowe?

Odpowiedź brzmi: niie.

Dla odpowiedzialności za pranie pieniędzy nie jest konieczne:

  • wszczęcie postępowania dotyczącego czynu bazowego
  • przedstawienie zarzutów sprawcy tego czynu
  • prawomocne skazanie za przestępstwo źródłowe 

Konieczne jest natomiast ustalenie, że określone wartości majątkowe rzeczywiście pochodzą z czynu zabronionego.

Przestępstwo bazowe nazywane jest często czynem pierwotnym albo czynem źródłowym. Może nim być np.:

  • oszustwo
  • korupcja
  • przestępstwo podatkowe
  • kradzież
  • przywłaszczenie
  • przestępstwo skarbowe
Jakie czynności zabronione typizowane są przez k.k. w stosunku do prania pieniędzy? 

Rozwijając wcześniejsze rozważania, wskazać należy że art. 299 § 1 k.k. normuje wiele możliwych zachowań sprawczych.

Do najważniejszych należą:

1. Przyjęcie środków pochodzących z przestępstwa

Oznacza objęcie władztwa nad wartościami majątkowymi.

Może to być zarówno fizyczne przekazanie pieniędzy, jak i umożliwienie ich przechowania w miejscu kontrolowanym przez sprawcę.

2. Przekazanie środków

Polega na przeniesieniu faktycznej kontroli nad majątkiem na inną osobę.

3. Posiadanie

Posiadanie może dotyczyć zarówno pieniędzy, jak i innych składników majątkowych pochodzących z przestępstwa.

4. Używanie

Chodzi o korzystanie z takich wartości zgodnie z ich przeznaczeniem.

Przykładem jest korzystanie z samochodu kupionego za środki pochodzące z przestępstwa.

5. Ukrywanie

Ukrywanie obejmuje działania powodujące, że środki stają się trudniejsze do odnalezienia.

Może to być np.:

  • ukrycie gotówki
  • wykorzystanie podstawionych osób
  • tworzenie fikcyjnych dokumentów
6. Transfer lub konwersja

Transfer oznacza przekazanie środków, np.:

  • między rachunkami bankowymi
  • pomiędzy państwami

Konwersja polega natomiast na zmianie formy majątku.

Przykładem jest zamiana pieniędzy na:

  • nieruchomość
  • udziały w spółce
  • wartościowe przedmioty
Czym są „inne czynności”? 

Przepis art. 299 § 1 k.k. obejmuje także tzw. czynności nienazwane.

Chodzi o wszelkie działania, które mogą:

  • utrudnić ustalenie przestępnego pochodzenia majątku
  • ukryć miejsce przechowywania środków
  • utrudnić ich zabezpieczenie
  • uniemożliwić orzeczenie przepadku

Przykładem może być sztuczne zawyżanie lub zaniżanie wartości przedmiotów albo zawieranie pozornych umów gospodarczych.

Czy trzeba faktycznie ukryć pieniądze?

Nie.

Przestępstwo prania pieniędzy ma charakter formalny.

Oznacza to, że odpowiedzialność może powstać już wtedy, gdy podjęte działania mogły utrudnić wykrycie pochodzenia środków.

Nie jest konieczne wykazanie, że organy ścigania rzeczywiście zostały wprowadzone w błąd.

Kto może odpowiadać za pranie pieniędzy?

Przestępstwo z art. 299 § 1 k.k. jest przestępstwem powszechnym.

Oznacza to, że może je popełnić praktycznie każda osoba.

Co istotne, sprawcą może być również osoba, która wcześniej popełniła przestępstwo będące źródłem pieniędzy.

Przykład:

Osoba dokonuje oszustwa, a następnie ukrywa uzyskane środki poprzez zakup nieruchomości i fikcyjne umowy sprzedaży. Może odpowiadać zarówno za oszustwo, jak i za pranie pieniędzy.

Szczególna odpowiedzialność pracowników instytucji finansowych

Art. 299 § 2 k.k. przewiduje odpowiedzialność osób związanych z instytucjami obowiązanymi, m.in.:

  • bankami
  • instytucjami finansowymi
  • podmiotami zobowiązanymi do rejestracji transakcji

Chodzi o sytuacje, gdy osoba zobowiązana do kontroli transakcji:

  • przyjmuje środki wbrew przepisom
  • dokonuje transferu
  • pomaga ukryć ich pochodzenie
  • świadczy usługi mające zabezpieczyć środki przed zajęciem
Czy konieczna jest świadomość przestępczego pochodzenia pieniędzy?

Tak.

Warunkiem odpowiedzialności jest wykazanie, że sprawca:

  1. wiedział albo godził się na to, że środki pochodzą z przestępstwa
  2. podejmował działania zmierzające do utrudnienia ustalenia ich pochodzenia

Nie wystarczy samo korzystanie z pieniędzy, których źródło jest dla danej osoby nieznane (i nie może mieć uzasadnionych podejrzeń, że pochodzą one z przestępstwa) 

Przykładowo:

Osoba otrzymująca przelew od nieznanego kontrahenta nie odpowiada automatycznie za pranie pieniędzy. Konieczne jest wykazanie dodatkowych okoliczności wskazujących na świadomość przestępczego źródła środków.

Typy kwalifikowane prania pieniędzy

Kodeks karny przewiduje surowszą odpowiedzialność w szczególnych przypadkach.

Działanie w porozumieniu z innymi osobami

Art. 299 § 5 k.k. dotyczy sytuacji, gdy sprawca działa wspólnie z innymi osobami.

Przyjmuje się, że chodzi o porozumienie z co najmniej dwiema osobami.

Osiągnięcie znacznej korzyści majątkowej

Art. 299 § 6 k.k. przewiduje surowszą odpowiedzialność, gdy sprawca osiągnął znaczną korzyść majątkową.

Przygotowanie do prania pieniędzy

Art. 299 § 6a k.k. przewiduje karalność przygotowania do tego przestępstwa.

Regulacja ta budzi jednak kontrowersje, ponieważ granica między przygotowaniem a rozpoczęciem realizacji znamion czynu może być trudna do ustalenia.

Przepadek majątku pochodzącego z prania pieniędzy

W przypadku skazania za pranie pieniędzy sąd obligatoryjnie orzeka przepadek:

  • przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa
  • korzyści uzyskanych z tego przestępstwa
  • ich równowartości

Przepadek może zostać orzeczony nawet wtedy, gdy środki formalnie nie należą do sprawcy.

Przykład:

Osoba udostępniająca rachunek bankowy do przeprowadzania nielegalnych przelewów otrzymuje wynagrodzenie za swoją rolę. Ta kwota może zostać objęta przepadkiem jako korzyść z prania pieniędzy.

Podsumowanie

Pranie pieniędzy jest przestępstwem, które chroni nie tylko bezpieczeństwo finansowe państwa, ale również uczciwość obrotu gospodarczego.

Odpowiedzialność z art. 299 k.k. może dotyczyć bardzo różnych zachowań – od przyjęcia pieniędzy po ich transfer, ukrywanie czy inwestowanie.

Najważniejsze elementy tego przestępstwa to:

  • istnienie korzyści pochodzących z czynu zabronionego
  • podjęcie działań utrudniających ustalenie ich źródła
  • świadomość sprawcy co do przestępnego pochodzenia środków

W praktyce szczególne znaczenie ma ono dla przedsiębiorców, członków zarządów spółek, osób uczestniczących w transakcjach finansowych oraz wszystkich podmiotów zobowiązanych do przeciwdziałania praniu pieniędzy

Jeżeli szukacie Państwo wsparcia prawnego, Nasi doświadczeni adwokaci przeanalizują sprawę i podejmą odpowiednie kroki do zapewnienia ochrony Państwa praw. 

Zapraszamy do kontaktu z naszą Kancelarią Adwokacką